MIdLIFE VOORKOMT MIDLIFE CRISIS

De laatste maanden troffen wij op de Arendonkse affiche’s regelmatig de naam MIdLIFE aan. Zo was de groep goed voor de muzikale omkadering van de huldiging  van de sportlaureaten, de motorcross op Glosso en onlangs nog het Trabant treffen. Ook voor de toekomst, onder andere op Vrij Kermis, Arendonk kermis en het feest van de 50-jarigen prijkt de groep op de agenda.  Reden genoeg voor Onderox om een onderzoek in te stellen. Zo kwamen we terecht bij Léon Van Gestel, 50 jaar jong en hoofdinspecteur bij Politie Kempen Noord-Oost (zeg maar de politie van Arendonk, Ravels en Retie). Léon, self-made bassist, blijkt aan de basis te liggen van het project MIdLIFE.

Onderox: “ Léon, MIdLIFE schijnt bij u geboren te zijn. Kan je even toelichten wat er allemaal aan de hand is?”

Léon Van Gestel: “Je hebt toch even de tijd? MIdLIFE is eigenlijk een verhaal dat al in mijn jeugd begon. Ik heb altijd graag naar muziek geluisterd. Ik heb alles mogen mee maken: rock ’n roll, flower power, pop, disco, hardrock… Bij de opkomst van de punk ben ik afgehaakt, en wat daarna kwam interesseerde me zeker niet. Ik zat constant mee te zingen of de solo mee te fluiten, kortom mijn kop stak vol muziek. Als ik 12 werd kreeg ik een gitaar. Maar dat bleek een ongelooflijk ingewikkeld instrument te zijn waarbij je te veel vingers nodig had op te veel plaatsen. Ik heb me dan maar toegelegd op headbangen en luchtgitaar. Toen ik met ons Fanny trouwde verdween de muziek op de achtergrond. Het zou 25 jaar duren eer ze weer boven water kwam. Toen we een feest gaven ter gelegenheid van ons 25-jarig huwelijk zaten we in de rats. Een DJ sprak ons niet aan, wegens te ononderbroken muziek. Mijn neef adviseerde me om een orkest te vragen. Tush, een rock-coverband uit het Molse werd mij warm aanbevolen. Enfin, die mannen hadden nog geen twee nummers gespeeld op repetitie en ik had ze al vast liggen, zonder achter de prijs te vragen. Het komt er op neer dat wij een superfeest hadden en dat ik met mijn zatte kop ‘s nachts uiteraard mocht mee zingen. En daar is het embryo geschapen.”

Onderox: “Dus je bent eigenlijk nog maar aan het voorwoord begonnen?”

Léon: “Ik zei toch dat het een lang verhaal zou worden. Ik moet even terug in de tijd gaan. Ik had ondertussen, zuiver als versiering, een tweetal gitaren in huis, waaronder een bas. Twee snaren minder en de baslijnen leken me op radio of CD ook wat eenvoudiger. Dus ik kocht een prutsversterkertje erbij. Maar ook bassen bleek te moeilijk. Ik had namelijk geen enkel houvast. Tot ik over het net begon te surfen en ik stilaan vertrouwd raakte met woorden als chords en tabs. Bleek dat het internet een onuitputtelijke bron van elementaire muziek is. Kwasi elke hit is door een of ander uitgeschreven in een eenvoudig code, hetzij tablatuur of akkoorden. Tablatuur is een eenvoudig systeem dat aantoont op welke fret je uw vinger op de snaar moet plaatsen. Toen ik dat onder de knie begon te krijgen schakelde ik over naar akkoorden, dat is minder druk voor de ogen om te volgen. Op basis van tablatuur en akkoorden speelde ik achter de computer mijn eerste liedje mee - Bad Moon Rising van Creedence Clearwater Revival. Dat bestaat uit welgeteld 3 akkoorden. Naar bas vertaald zijn dat drie posities, dus plaatsen waar je uw vinger op de snaar drukt. Zo begon ik eenvoudige nummers mee te spelen, en ik was er verdomd trots op, hoe elementair het ook allemaal klonk. Afijn, mijn schoonzussen zagen het wel zitten om een liedje te zingen. Ik belde  links en rechts wat kennissen op en op een blauwe zaterdag zaten we bij mijn neef op zolder voor een eerste repetitie. De kiem van MIdLIFE was gelegd. Het is nog alle zaterdagen prijs!”

Onderox: “De bal was dus aan het rollen. De wereld was klaar om aan je voeten te liggen?

Léon:” Ho maa! Zo’n vaart liep het niet. Uit de eerste sessies bleek dat we zonder materiaal eigenlijk niet veder konden. We kozen voor gitaarrock, en dus moest er elektronica bij komen. Dan hebben we puur gegokt. Zonder ook maar de minste kans op het uitwerken van de groep kochten mijn neef en ik een mengpaneeltje, wat kabels, micro’s en enkele versterkte geluidsboxen. De zang was nu tenminste gered. Maar op repetitie kwamen we echt niet verder dan wat bluesimprovisaties en onze gitarist zag het niet meer zitten om met een stelletje beginnelingen verder te doen. Terug naar af dus. Vervolgens lanceerde ik via de Humo-website een oproep voor een drummer en een  gitarist. Daar kreeg ik reactie op en bij onze eerste repetitie kregen we het voor mekaar om nogmaals Bad Moon Rising te produceren. En dan begon het uit de hand te lopen.”

Onderox: “Dus toch op weg naar eeuwige roem?”

Léon: “Natuurlijk, we wilden wereldberoemd worden in onze straat. Mijn neef kocht zich een drumstel toen onze drummer ook opstapte. Via het net kregen we een ervaring gitarist binnen. Allemaal van dezelfde middelbare leeftijd. Eigenlijk bestaat MIdLIFE nog steeds uit de basis van toen. Op drum mijn neef Baaf Van Gestel, leadgitaar Werner Weyts, ritmegitaar Door Van Mierlo, akoestische gitaar Eric Geerts en ikzelf op bas. Ondertussen zitten Chris Lefrere en Kris Nys, onze frontman- en vrouw ook al weer heel wat tijd bij ons. Maar uiteindelijk was het de bedoeling dat we ons gingen amuseren op zaterdagmiddag. Want de meeste van ons hadden geen jota verstand van muziek of notenleer.”

Onderox: “ Daar is het duidelijk niet bij gebleven?”

Léon: “Tja, de omstandigheden hé. Door Van Mierlo is bakker. Zijn gilde gaf een teerfeest en door suggereerde dat we voor de lol wel ne keer konden spelen. Dat gebeurde dus. In Oud-Turnhout maakten we ons debuut met een set van 9 nummers. Die hebben we twee keer gespeeld. Onze eerste gage, ze gingen met de klak rond, bedroeg 5.000 franken….. astublieft.”

Onderox: “Ondertussen is jullie agenda wel degelijk gevuld?”

Léon: “Het bleek dat we zelf onze beste reclame waren. Praktisch op ieder optreden werden wij geboekt voor een volgend. Even werden we geremd door het wegvallen van onze toenmalige zangeressen. Die stopten er mee. Het duurde een half jaar eer hun vervangers en wijzelf op mekaar ingespeeld waren. Maar in dat half jaar kregen we de kans om samen een volwaardige set van een 40-tal nummers op te bouwen. Onze (relatieve) doorbraak is er gekmen op een vrij podium van Zomer Op Het Plein. We werden derde, maar het amusementsgehalte van onze muziek sprak aan. Zo  mochten we vorig jaar de reeks concerten van Zomer Op Het Plein openen. Het werd ons eerste optreden met full PA. CC De Djoelen zat nokvol. Ik geef het mee, dat doet je iets……!“

Onderox: “Welke soort muziek brengt MIdLIFE?”

Léon: “ Zeven mensen, zeven smaken. Onze playlist strekt zich uit van de prille rock ’n roll zoals die van Elvis tot post-punk van de White Strips en van levensliedkoning Frans Bauer tot het moderen rock-icoon Anouk. Maar ik denk dat we nu aan een tweede hoofdstuk gaan beginnen. De meeste van ons zijn groot geworden met de echte rock. We hebben al enkele nummers, maar in die richting willen we verder uitbreiden. Ook de popmuziek uit de jaren zestig zoals The Faces, Troggs, Rolling Stones willen we zeker nog spelen. Dat alles maakt dat we een zeer breed publiek aanspreken. We spelen voor een Kuifjes-publiek van 7 tot 77!”

Onderox: “Muziek is dus opnieuw vooraan in je leven komen te staan?”

Léon: “ Absoluut. Vanaf de start van MIdLIFE ben ik opnieuw concerten gaan bezoeken. Niet alleen naar de grote vedetten hoor! Ik hoor nog het liefste van al coverbands bezig. Dan heb ik een referentiepunt. Ik beoordeel een groep altijd op ons niveau: beter of slechter als MIdLIFE. Helaas voor ons is dat nog vaak beter dan. Maar wij timmeren stevig aan de weg. Mensen die ons een tijdje niet hoorden, staan verbaasd over onze vorderingen. Ik sta nu wel open voor moderne muziek. Als ik de kans krijg om ergens een repetitie bij te wonen, dan ben ik er. Maakt niet uit of ze punkrock spelen of jazz. Enkel met de huidigee R&B heb ik weinig aansluiting. Geef mij maar de ‘echte’ rhythm ’n blues! Maar voor de rest kan het niet op. Ik zegde het al, van Frans Bauer tot Van Halen, alles kan.”

Onderox: “Je speelt bas. Waarom? En wat is er specifiek aan de bas.

Léon: “Dat antwoord is eenvoudig. De bas is volgens mij het eenvoudigste instrument. Ik kan geen noot muziek lezen, maar mijn gehoor is vrij muzikaal. Hoewel ik geen poot kan dansen sta ik toch altijd met mijn voet op de maat te tappen of te roffelen. Het kon dus twee kanten op: drummen of bassen. Het werd het laatste. Een song mee bassen is simpel: je speelt de grondnoot van het akkoord dat door de anderen wordt gespeeld, en je doet dat op de beat van de drummer. Daarom noemen ze drum en bas de ritmesectie. Kijk mr naar de fanfare. Daar speelt de bombardon een eenvoudig deuntje. Hij doet niks anders een diepe pom-pom produceren. Je kan dus vrij snel meespelen. Natuurlijk bestaan er ook ingewikkelde baspartijen. En wie al zijn akkoorden kent kan rustig improviseren. Zo lijk je wel een begenadigd bassist. Ikzelf moet de baspartij in eerste instantie glad van buiten leren via de basisakkoorden. Als ik die vast heb durf ik al eens improviseren. En een eenvoudige ‘basslick’ neer zetten. Een baspartij hoeft niet altijd moeilijk te zijn. Ik ben een grote fan van Creedence Clearwater Revival. MIdLIFE speelt een tiental nummers van deze groep. In maart was hun frontman John Fogerty in Antwerpen. Ik had tickets voor de eerste rijen en stond pal voor de bassist. Die speelde een superstrakke set. Eenvoudig, strak, zonder franjes. Zonder pretentie durf ik zeggen dat ik mits één dag repeteren de volle set had kunnen mee spelen. Misschien niet zo strak en gevoelig, maar muzikaal correct. Mijn zwakke kant is dat ik niet met een plectrum kan spelen en dat ik beperkt ben tot één vinger. Als ik geschoolde bassisten bezig hoor, vooral in het vlugge akkoordenspel, dan ween ik de ogen uit mijne kop. Maar op mijn eigen manier zit ik toch aan een repertoire van dik 200 nummers. Ik heb een dik jaar gerepeteerd met een semi-professionele band die zonder vaste bassist zaten. Ik viel in op hun repetities. Ik heb me daar vaak dubbel moeten plooien, maar ik heb er héél veel geleerd.”

Onderox: “Je sprak daarstraks van materiaal aankopen. Zo te zien is er heel wat van doen eer een rockgroep fatsoenlijk klinkt op een podium? Hoe zit dat in mekaar?

Léon: “Eerlijk gezgd, het is met hobbymuzikanten net zoals met wielertoeristen. Ik denk dat mijn collega’s meer en betere instrumenten hebben dan veel professionele muzikanten. Ikzelf heb drie bassen, van goedkoop tot peperduur. Zo tikte ik een Musicman Stingray op de kop. Volgens mij de beste bass die er is. De sustain (de aanhoudende klank) van die bas is zo goed dat ik er bijna niet op kan spelen. Meestal speel ik op een Yamaha RBX 760 A, een instapmodel. De eerste degelijke versterker die ik kocht was een tweedehands Peavey, maar vorig jaar schafte ik mij een SWR WorkingMan aan. Dat is materiaal dat tegen het professionele aanzit. Een wielertoerist rijdt toch ook bij voorkeur met een topmodel van Eddy Merckx? Al mijn collega’s zitten in hetzelfde schuitje. Ach het is een hobby, dus het mag wat kosten. De Werner kocht zich zopas een Burns gitaar, zo eentje waar de vroegere Shadows mee uitpakten. En de ander mannen slaan mij om de oren met Gibsons, Fenders, Marhsalls en Line-6 spul. Onze drummer speelt op absoluut wereldmateriaal. Voor de groep zelf hebben we de eerste twee jaren al onze schamele inkomsten bij mekaar gelegd. Nu hebben we een goede basisinstallatie. We beschikken over een degelijk mengpaneel, multikabel, monitoren en een front van 1200 wat. Als het meer moet zijn huren we in bij Peter De Zwart. Voor kleine zaaltjes of in kroegen maken we meer dan voldoende herrie hoor. Ik vergat trouwens te vertellen dat bij ons eerste optreden de politie langs kwam wegens nachtlawaai.”

Onderox: “ Wat moet ik mij voorstellen bij een optreden van MIdLIFE?”

Léon: “We hebben een dik uur nodig om op te stellen. We gebruiken ongelooflijk veel draadjes en kabeltjes. Meestal spelen we drie sets van ongeveer 50 minuten. Maar dat is variabel. We beginnen met wat Nederlandstalig werk, gevolgd door een Creedence set. In de tweede set doen we voornamelijk country rock, wat sfeernummers en moderne rock. In de slotset gaan alle remmen los. Brian Adams, Romantics, Status Quo…… verstand op nul, volume op de max en gaaaaz geven…. Wij passen ons ook aan het publiek aan. Onze sterke troef is dat wij nummers op verzoek doen.  Op 28 augustus spelen we op Keizer Kriek in Olen. De organisatie vroeg ons om iets voor de jeugd te doen. Awel, wij brengen er vijf speciale nummers van ondere andere Spring, Xink! en Samson. Onze klanten vragen, wij draaien!”

Onderox: “Een leven ‘on the road’ dus. Daar zullen ook wel straffe verhalen bij zitten?

Léon.: “Ho maar, wie muziek koppelt aan sex, drugs en rock ’n roll komt bedrogen uit. Toch zeker op ons niveau. Trouwens de meeste van onze partners zijn er altijd bij en dat verkleint de kansen op uitspattingen gevoelig. Het strafste dat we mee maakten was het optreden vorig jaar in Beerse. We speelden er voor de voetballers van Lentezon. We groeiden in onze set omdat het publiek uit de bol ging. Het kwam zover dat de voltallige eerste ploeg mee op het podium stond te zwaaien en mee te zingen. Afijn, om een lang verhaal kort te maken. Enkele buren konden van dat feestgedruis niet slapen. Je raadt het al, mijn collega’s van Beerse kwamen beleefd doch met aandrang vragen om de muziek stil, zoniet helemaal uit te zetten. Naar het schijnt heeft de voetbal voor dit jaar alle geburen mee uitgenodigt. Dus we gaan er daar weer een ferm lap op geven.”

Onderox: “En niks triestig beleefd?”

Léon: “ Jawel hoor. In oktober 2002 moesten we als voorprogramma optreden op Samosta, een mega-fuifweekend in Rijkvorsel. Toen ik thuis vertrok om op te gaan stellen trok een herfststorm over Arendonk . We passeerden via de autostrade de Darisdonk in Oud-Turnhout. Daar was het kermis, maar door de storm was de tent, nota bene een op pylonen, omgewaaid. Wij met knikkende knieën verder naar Rijkvorsel. Daar bleek de tent nog overeind te staan. Maar het zeil bleef toch maar angstaanjagend klapperen. Ik was er niks gerust in. Dus toch opgesteld en muziek gemaakt. Omdat het nog redelijk vroeg was, maakte geen mens zich druk over het afwezige publiek. Maar toen de headliner aan zijn optreden begon bleek de tent nog angstaanjagend leeg. Bleek achteraf dat er welgeteld 18 betalende toeschouwers aanwezig waren. Iedereen was thuis gebleven, uit angst voor de storm. Tenminste daar troostten we ons zelf mee! Ook straf was een privé-optreden in een zaal in Geel. Daar stond de geluidsbegrenzer zo nipt afgesteld dat we op een absoluut minimaal geluidsniveau speelden. Als onze drummer toch eens uitschoof viel alles uit. Als we dat hadden geweten hadden we ‘unplugged’ gespeeld.”

Onderox: “Waar willen jullie uiteindelijk met MIdLIFE naar toe?

Léon: “MIdLIFE is in de eerste plaats ons ‘ding’ dat voorkomt dat we vroeg oud worden. Om de midlife crisis te bezweren! We zijn ondertussen verslaafd aan repeteren en optreden. Hoe meer hoe beter. Onze belachelijk lage vraagprijs speelt in dit verband in ons voordeel. Muzikaal hebben we nu een volwaardige playlist. Dat laat ons toe om bij de volgende repetities die nummers te spelen die we zelf leuk vinden. En daar zitten soms pareltjes tussen. Wij doen o.a. Cadillac Blues van Karen Lawrence. Geen mens die het nummer kent maar het is stomende bluesrock warbij niemand kan stil staan. We spelen ook een beetje in functie van wat onze zanger en zangeres het beste ligt. We willen graag twee optredens per maand doen. Maar dat lukt niet altijd. In augustus zijn we vijf keer geboekt.”

Onderox: “Dit interview is zeker geen kortverhaal geworden. Waar kunnen we MIdLIFE kortelings aan het werk zien?”

Léon: “ De volledige kalender staat op onze website www.midlife.be. Daar staan ook ludieke verslagen op van onze eerdere optredens, foto-reportages en je kan altijd reageren op ons gastenboek. Voor het Onderox publiek uit de regio: de dinsdag van Vrij kermis op 9 augustus onder de luifel van Harmonie De Arend, op 3 september ter gelegenheid van Arendonk kermis op de kiosk op het marktplein terwijl wij ook gevraagd zijn voor PVC Busrock op 7 oktober. Verder spelen we nog publiek op de motorcross op de Keiheuvel op 15 augustus, op de supportersdag van KFC Lentezon op 27 augustus. Een dag later zijn we headliner op Keizer Kriek in Olen. Het laatste openbare optreden is eveneens in Olen, in muziekcafé Het Vervolg op 15 oktober. Voor de rest zitten we helaas een aantal maal privé. “

Onderox: “Wat wil je de lezers van Onderox nog mee geven?”

Léon: “Wie muziek wil maken mag niet dezelfde fout maken als ik. Beginnen op de 47-ste is waardeloos. Als je ooit muziek wil maken, doe het dan nu! Iinstrumenten zijn nog nooit zo goedkoop geweest als nu. Volg les, leer het uit jezelf, maar ga samen spelen met enkele kennissen. Geloof me, muziek verzacht de zeden en je maakt vrienden. Verder is Arendonk muzikaal zeer actief. Naast fanfare’s, harmonie en big bands zijn Anthony’s Pig, Ajuin, Bridge 2, Assis en nog zeker 6 of 7 andere bands gedreven bezig. Verder hoop ik met MIdLIFE zeker nog enkel jaartjes te mogen optreden. Zelf zou ik nog wat rock willen zingen. Live muziek is héél sterk aanwezig en het is keitof om het zelf te doen!”

Onderox: “Keep on rockin’!”